เริ่มต้นในปี พ.ศ. 2516 จากการอพยพมารวมตัวกันของชาวลาหู่ อาข่า จีน และไทยใหญ่ ภายใต้การนำของ นายเล่าจอ โดยตั้งรกรากอยู่บนดอยสูงในเขตวนอุทยานสันผาพญาไพร ในยุคแรกชาวบ้านทำเกษตรเพื่อเลี้ยงชีพและเก็บ “ชาป่า” (ชาอัสสัม) ที่ขึ้นเองตามธรรมชาติมาคั่วด้วยมือในกระทะฟืนเพื่อดื่มในครัวเรือนและตามเทศกาล จนกลายเป็นวัฒนธรรมดั้งเดิมของชุมชน

จุดเปลี่ยนสำคัญเกิดขึ้นในปี พ.ศ. 2528 เมื่อมีการระดมทุนก่อตั้งโรงงานชาและใช้เครื่องจักรเป็นครั้งแรก ต่อมาในปี พ.ศ. 2531 โครงการหลวงได้เข้ามาส่งเสริมการปลูกพืชเมืองหนาวแทนฝิ่น พร้อมกับการนำ “ชาอูหลง” จากไต้หวันเข้ามาปลูกในพื้นที่ ส่งผลให้บ้านพญาไพรพัฒนาจากหมู่บ้านกลางหุบเขา กลายเป็นแหล่งปลูกและผลิตชาที่ใหญ่เป็นอันดับต้นๆ ของประเทศ โดยมีโรงงานส่งออกกว่า 30 แห่งในปัจจุบัน